Κυρία Σώτη θα πληρώνουμε για πολύ τα σπασμένα της ζωής σας;

Κοινωνία

Η ζωή για τη συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου είναι ένα θεματικό πάρκο εντός του οποίου δεν πρέπει να υπάρχει απολύτως τίποτα που ταράσει την ψυχική της διάθεση. Μέσα από αυτόν τον ιδιωτικό της τόπο, βλέπει, κρίνει και ερμηνεύει την κοινωνία. Χρησιμοποιώντας ως εργαλεία υποκειμενικές απογοητεύσεις και προσωπικά της συμπλέγματα. Τα οποία μη δυνάμενη να τα διαχειριστεί τα έκανε μισανθρωπισμό.

Από το θεματικό της πάρκο η συγγραφέας έχει εξοστρακίσει οποιοδήποτε ανθρώπινο δικαίωμα παραπέμπει σε κομουνισμό και κάθε κοινωνική συνθήκη που η αριστερή ιδεολογία συμμερίζεται και στηρίζει. Το μίσος της αυτό προς την αριστερά είναι μια καραμέλα που πιπιλά και δεν λέει να φτύσει. Γιατί; Διότι ανακουφίζει τον πόνο της.

Η συγγραφέας δεν έκρυψε ποτέ την αποστροφή της για τον κομουνιστή πατέρα της. Είναι ευδιάκριτη σε όσες δημόσιες αναφορές έχει κάνει και σε μυθιστορήματά της. Δεν γνωρίζουμε τι στην ευχή ισχυρές διαψεύσεις, της προκάλεσε ο κομμουνιστής πατέρας της κι ούτε μας ενδιαφέρει. Δεν γνωρίζουμε τι υποσχέσεις έλαβε από αυτόν ως παιδί και νιώθει ότι δεν τηρήθηκαν. Είναι πάντως φανερό ότι παραμένει αγκιστρωμένη στο φαντασιακό επίπεδο. Και αδυνατεί να εννοήσει ότι τα ελλείματα που την εξοργίζουν δεν έχουν να κάνουν με τα πραγματικά ελλείματα της αριστεράς. Την οποία πλέον εξισώσει με τους φασίστες. Διότι από τον μισανθρωπισμό ως το παραμιλητό, μία άποψη δρόμος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συνθέτει τις γνώσεις της η συγγραφέας για να καταλήξει σε μισάνθρωπα συμπεράσματα. Από το θεματικό της πάρκο έχει πετάξει έξω τους πιο αδύναµους και διαφορετικούς, την εργατική τάξη και κάθε συλλογικότητά της, τους φτωχούς που κάνουν παιδιά, τους πρόσφυγες, τις μετανάστριες, τους µουσουλµάνους. Όμως όταν φτάνει στο σημείο, μορφωμένος άνθρωπος να δαχτυλοδείχνει την αριστερά ως εκφραστή των φασιστών, την αριστερά αυτή που έχει ψηφίσει κι έχει στηρίξει ό,τι ανακατεύει τα στομάχια του κάθε φασίστα, δείχνει ότι έχει αγγίξει το σημείο μηδέν της ικανότητας να διαχειριστεί τη σκοτεινή αιτία του μίσους της, στην οποία έχει φορέσει το φερετζέ της πολιτικής ερμηνείας. Η πάρα πάνω γνώμη για την Σώτη Τριανταφύλλου είναι μία συμφέρουσα γι΄αυτήν ερμηνεία. Οποιαδήποτε άλλη, θα προκαλούσε θλίψη για την κατάντια της.